Dziś byliśmy na wizycie kontrolnej i usg. Z badania wyszło, że mamy 31 tydzień i 3 dzień oraz przypuszczalny termin porodu na 02 stycznia. Dziwne to, bo wg moich zapisków mamy 30 tydzień. Termin też zmieniony, bo wcześniej usg wskazywało na 10 stycznia - ale tak się zdarza - granica "błędu".
Byłam trochę zaniepokojona, bo moje Maleństwo mało się rusza. Pamiętam, że dwa/trzy tygodnie temu było bardziej ruchliwe. Ale na badaniach wszystko wyszło dobrze. Lekarz powiedział, że nie oznacza to nic złego. Jednakże kazał mi przyjść w piątek na badanie ruchów dziecka - pewnie dla mojej spokojności, bo do końca miesiąca go nie będzie.
Dziecko ułożone jest miednicowo (stąd te częste kopniaki w pęcherz :)), ale to się jeszcze może zmienić. Za miesiąc będziemy sprawdzać.
Nadal nie ma pewności co do płci - wychodzi na dziewczynkę, ale obraz nie jest do końca jasny.
Rozmawiałam z lekarzem także na temat cesarki, którą zasugerował mi pulmonolog. On twierdzi jednak, że astma nie jest ostatecznym wskazaniem na cesarkę, chyba że specjalista wyraźnie napisze na zaświadczeniu, że z powodu niewydolności oddechowej zaleca cięcie. Znam pogląd pulmonologa na moją sytuację i podejrzewam, że takie zaświadczenie mi wystawi. Jednakże rozmyślam nad tym. Trudno mi podjąć ostateczną decyzję, bo i cesarka i naturalny poród mają swoje plusy i minusy. Przyznać jednak muszę, że od żadnej kobiety, z którą rozmawiałam a miała cesarkę, nie słyszałam, żeby tego żałowała.
Poczekam jeszcze na wizytę i pulmonologa.

Po wizycie u lekarza poszliśmy z Miśkiem na krótką randkę :) do "naszej" kafejki, z okazji moich imienin.

Jakoś mi ciężko na duszy...pewnie to te hormony...mimo dobrych wyników badań, martwię się. Wiem, że niepotrzebnie - ale taka już jestem - zawsze muszę mieć jakieś powody do zmartwień :)